വിശ്വാസത്തിലെ ഉറപ്പും സ്രഷ്ടാവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിലെ യുക്തിയും

ഇഅ്ജാസ് ബിൻ ഇസ്മാഈൽ, മസ്‌കത്ത്

2026 മെയ് 16, 1447 ദുൽഖഅദ് 27

(ക്വുർആനിലെ സാർവലൗകിക വിളികൾ 15)

സത്യവിശ്വാസത്തിന്റെയും അവിശ്വാസത്തിന്റെയും ഇടയിലുള്ള വേർതിരിവ് വ്യക്തമാക്കാനും താൻ വിശ്വസിക്കുന്ന ആദർശം എന്താണെന്ന് ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയാനും പ്രവാചകനോട് അല്ലാഹു കൽപിക്കുന്ന വചനമാണിത്. വിശ്വാസിക്ക് തന്റെ ആദർശത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു സംശയവുമുണ്ടാകാൻ പാടില്ലെന്ന് ഈ വചനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളുടെയും ബഹുമുഖ ദർശനങ്ങളുടെയും നടുവിൽ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യന് തന്റെ നിലപാടുകളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ വലിയ ആത്മബലം ആവശ്യമാണ്. ഈ വചനം കേവലം ഒരു പ്രഖ്യാപനമല്ല, മറിച്ച് സംശയങ്ങളുടെ ലോകത്ത് നിശ്ചയദാർഢ്യത്തിന്റെ നങ്കൂരമിടലാണ്. സത്യം ബോധ്യപ്പെട്ട ഒരു ഹൃദയത്തിന് ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിലും ഏകനായി നിന്ന് സത്യം വിളിച്ചുപറയാൻ കഴിയണമെന്ന വലിയ പാഠമാണ് ഇവിടെ അറിയിക്കുന്നത്.

قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِن كُنتُمْ فِي شَكٍّ مِّن دِينِي فَلَا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ‎١٠٤

“(നബിയേ) പറയുക: ജനങ്ങളേ, എന്റെ മതത്തെ സംബന്ധിച്ച് നിങ്ങൾ സംശയത്തിലാണെങ്കിൽ (നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുക;) അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവരെ ഞാൻ ആരാധിക്കുകയില്ല. പക്ഷേ, നിങ്ങളെ മരിപ്പിക്കുന്നവനായ അല്ലാഹുവെ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നു. സത്യവിശ്വാസികളുടെ കൂട്ടത്തിലായിരിക്കുവാനാണ് ഞാൻ കൽപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്’’ (ക്വുർആൻ 10:104).

നിർഭയമായ ആദർശ പ്രഖ്യാപനം

താൻ വിശ്വസിക്കുന്ന ആദർശം സത്യമാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക് അത് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പറയാൻ മടിയുണ്ടാകില്ല. ‘നിങ്ങൾക്ക് സംശയമുണ്ടാകാം; പക്ഷേ, എനിക്ക് എന്റെ കാര്യത്തിൽ പൂർണമായ വ്യക്തതയുണ്ട്’ എന്ന നിലപാടാണ് ഇവിടെ പ്രവാചകൻ ﷺ സ്വീകരിക്കുന്നത്.

സത്യവിശ്വാസി തന്റെ ആദർശത്തിൽ ഒരിക്കലും വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യില്ല. മറ്റുള്ളവർ എന്തു വിചാരിക്കും എന്ന് കരുതിയോ ഭൂരിപക്ഷത്തിന് ഒപ്പം നിൽക്കാൻ വേണ്ടിയോ തന്റെ വിശ്വാസം ഒളിച്ചുവെക്കേണ്ടതില്ല എന്ന് ഈ വചനം പഠിപ്പിക്കുന്നു. സംശയങ്ങളുടെ പുകമറകൾക്കിടയിൽ സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുക എന്നതാണ് ഒരു വിശ്വാസിയുടെ കടമ.

ഭൂരിപക്ഷം തെറ്റായ വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ആ വഴി ശരിയാകണമെന്നില്ല. ലോകം മുഴുവൻ ഒരുവശത്തും സത്യം മറുവശത്തുമാണെങ്കിൽ, സത്യത്തോടൊപ്പം നിൽക്കാനുള്ള ധീരതയാണ് വിശ്വാസം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. നാവുകൊണ്ട് മാത്രമല്ല, കർമങ്ങൾകൊണ്ടും നിലപാടുകൾ കൊണ്ടും തന്റെ അനന്യത ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ വിശ്വാസിക്ക് ഈ വചനം കരുത്ത് പകരുന്നു.

ആരാധ്യനിലെ വ്യക്തത

അല്ലാഹുവിനെ അല്ലാതെ ജനങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന മറ്റെന്തിനെയും താൻ നിഷേധിക്കുന്നു എന്ന് പ്രവാചകൻ ഇവിടെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. സൃഷ്ടികളെയല്ല, സ്രഷ്ടാവിനെയാണ് ആരാധിക്കേണ്ടതെന്ന വലിയ പാഠമാണ് ഇതിലുള്ളത്. മനുഷ്യൻ നിർമിച്ചെടുത്ത വിഗ്രഹങ്ങൾക്കോ പ്രകൃതിശക്തികൾക്കോ മറ്റു ജീവികൾക്കോ ഒന്നുംതന്നെ മനുഷ്യന്റെ പ്രാർഥനകൾ കേൾക്കാനോ ഗുണമോ ദോഷമോ വരുത്താനോ കഴിയില്ല. അർഥശൂന്യമായ ആരാധനകളിൽ നിന്ന് മാറി, ഏകനായ സ്രഷ്ടാവിലേക്ക് മാത്രം തിരിയുക എന്നതാ ണ് ബുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യന് ചേർന്നത്. ഈ വരികളിലൂടെ ആരാധനയുടെ അർഹതയുള്ള ഏക ഇലാഹിനെ ക്വുർആൻ കൃത്യമായി വരച്ചുകാട്ടുന്നു.

മനുഷ്യൻ സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും താൽപര്യങ്ങൾക്കും അനുസരിച്ച് നിർമിച്ചെടുക്കുന്ന ദൈവങ്ങൾക്കും ആശയങ്ങൾക്കും മനുഷ്യനെ മോചിപ്പിക്കാനാവില്ല. ആരാധന എന്നത് ആത്മസമർപ്പണത്തിന്റെയും വിധേയത്വത്തിന്റെയും വിനയത്തിന്റെയും അങ്ങേയറ്റമാണ്; അത് പ്രപഞ്ചനാഥന് മാത്രം സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ മറ്റെല്ലാ വിധേയത്വങ്ങളിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രനാകുന്നു.

മരിപ്പിക്കുന്നവൻ

ഈ വചനത്തിൽ അല്ലാഹുവിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ ‘നിങ്ങളെ മരിപ്പിക്കുന്നവൻ’ എന്ന പ്രയോഗമാണ് ഉപയോഗിച്ചത്. ഇത് മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തട്ടുന്ന ഒരു ചിന്തയാണ്. കാരണം, മരണത്തെ തടയാൻ ലോകത്തുള്ള ആർക്കും കഴിയില്ല.

നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തികൾക്ക് ആരുടെയെങ്കിലും ജീവൻ നിലനിർത്താനോ മരണം മാറ്റി വെക്കാനോ സാധിക്കുമോ? ഇല്ല എന്ന് നമുക്കറിയാം. മരണം ആരുടെ കൈയിലാണോ, അവനാണ് യഥാർഥ നിയന്താവ്. എല്ലാവരും ഒരുദിവസം മരിക്കേണ്ടവരാണെന്നും നമ്മെ മരിപ്പിക്കുന്നവന്റെ മുന്നി ലേക്കാണ് നാം മടങ്ങേണ്ടതെന്നുമുള്ള ഓർമപ്പെടുത്തൽ ഇതിലുണ്ട്. ജീവിതവും മരണവും നിയന്ത്രിക്കുന്നവനെ മാത്രമെ നാം അഭൗതികമായി ഭയപ്പെടാനും ആരാധിക്കാനും പാടുള്ളൂ.

മരണം എന്നത് എല്ലാവരും ഒരുപോലെ അംഗീകരിക്കുന്ന ഏക യാഥാർഥ്യമാണ്. ആയുസ്സിന്റെ നൂലിഴ മുറിക്കാൻ അധികാരമുള്ളവൻ ആരെന്ന ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ മനുഷ്യൻ നിസ്സഹായനാകുന്നു. തനിക്ക് നൽകപ്പെട്ട ശ്വാസത്തെ തിരിച്ചെടുക്കുന്ന ശക്തിയുടെ മുന്നിൽ കീഴടങ്ങുന്നതാണ് യുക്തിയെന്ന് ക്വുർആൻ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മെ മരണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നവനോടുള്ള വിധേയത്വമാണ് ഏറ്റവും ഉചിതമായ നന്ദിയെന്ന് ഈ വചനം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

വിശ്വാസികളിൽ ഉൾപ്പെടുക എന്ന ലക്ഷ്യം

‘ഞാൻ വിശ്വാസികളിൽ പെട്ടവനായിരിക്കണമെന്നാണ് കൽപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്’ എന്ന് പറയുന്ന തിലൂടെ ഒരു ജീവിതലക്ഷ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുകയാണ്. വിശ്വാസം എന്നത് കേവലം ഒരു വാക്ക് മാത്രമല്ല, അതൊരു ജീവിതരീതിയാണ്. ദൈവകൽപനകൾ അനുസരിച്ചും അവന്റെ തൃപ്തി മാത്രം ലക്ഷ്യംവെച്ചും ജീവിക്കുന്ന ഒരു സമൂ ഹത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുക എന്നതാണ് ഒരു മനുഷ്യന് ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഉന്നതി. ലോക ത്തിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങളിൽ വീഴാതെ, സത്യവിശ്വാസികളുടെ പാതയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനുള്ള കരുത്ത് ഈ പ്രഖ്യാപനം നൽകുന്നു.

വിശ്വാസി എന്ന പദവി അല്ലാഹു നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ബഹുമതിയാണ്. ഈ വട്ടത്തിന് പുറത്ത് പല ആകർഷണങ്ങളും ഉണ്ടാകാം. പക്ഷേ, സ്രഷ്ടാവിന്റെ മുമ്പിൽ വിജയിച്ചവരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുക എന്നതിനെക്കാൾ വലിയ നേട്ടം മറ്റൊന്നുമില്ല. ആദർശബോധമുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമാകുക എന്നത് വ്യക്തിയുടെ സ്വഭാവശുദ്ധിയെയും ലക്ഷ്യബോധത്തെയും ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നു. ഈ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നടന്നുകയറുന്നവന് പരലോകത്ത് നിത്യമായ സമാധാനമാണ് വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.