ജനാധിപത്യം നേരിടുന്ന ആൾദൈവ ഭീഷണി

ഇ. യൂസുഫ് സാഹിബ് നദ്‌വി ഓച്ചിറ

2026 ഏപ്രിൽ 25, 1447 ദുൽഖഅദ് 07

മഹാരാഷ്ട്രയിലെ നാസിക്കിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്ന അശോക് ഖാരത്ത് എന്ന ‘ഹൈടെക്’ ആൾദൈവ ത്തിന്റെ ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ കേവലം ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു ക്രിമിനൽ കേസല്ല. മറിച്ച്, അത് ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ ആത്മാവിൽ പടർന്നുകയറിയ അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെ അർബുദമാണ്. ശാസ്ത്രവും സാങ്കേതികവിദ്യയും ലോകത്തെ മാറ്റിമറിക്കുമ്പോഴും, ‘യോനി ശുദ്ധീകരണം’ എന്ന പേരിൽ നൂറുകണക്കിന് സ്ത്രീകളെ പീഡിപ്പിക്കാൻ ഒരാൾക്ക് ധൈര്യം ലഭിക്കുന്നത് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ യുക്തിബോധം അത്രമേൽ തകർക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ്. സംഘപരിവാർ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തണലിൽ ആത്മീയതയും തീവ്രദേശീയതയും കൂട്ടിയിണക്കപ്പെട്ട ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, ഇത്തരം ആൾദൈവങ്ങൾ ഭരണകൂടത്തിന്റെ അനൗദ്യോഗിക വക്താക്കളായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഏറ്റവും ഭയാനകമായ വാസ്തവം.

സംഘപരിവാർ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വളർച്ചാഘട്ടങ്ങളിൽ എന്നും ആൾദൈവങ്ങൾ നിർണായക പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിശ്വാസത്തെ വോട്ടാക്കി മാറ്റുന്ന തന്ത്രത്തിൽ മതപുരോഹിതന്മാരെക്കാൾ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ ഇത്തരം ആൾദൈവങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നു. ഭക്തിയെ യുക്തിരഹിതമായ വിധേയത്വമായി മാറ്റുന്നതിലൂടെ ഒരു വലിയ വിഭാഗം ജനങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയമായി നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇവർക്ക് സാധിക്കുന്നു. അശോക് ഖാരത്തിന്റെ വസതികളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഉന്നത രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ സന്ദർശനം നടത്തുന്നതും വനിതാ കമ്മീഷൻ അധ്യക്ഷയെപ്പോലുള്ളവർ ഇയാളുടെ പാദപൂജ നടത്തുന്നതും ഈ അവിശുദ്ധ കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ പരസ്യമായ തെളിവുകളാണ്. ഭരണകൂടം ഇത്തരം വ്യക്തികൾക്ക് നൽകുന്ന അമിതമായ പ്രാധാന്യവും പരിരക്ഷയും അവരെ നിയമത്തിന് മുകളിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ വളർന്നുവരുന്ന ആൾദൈവങ്ങൾ പഴയകാലത്തെപ്പോലെ ഗുഹകളിൽ വസിക്കുന്നവരല്ല. അവർ കോടികൾ വിലമതിക്കുന്ന ബി.എം.ഡബ്ല്യു കാറുകളിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും, ആഡംബര വില്ലകളിൽ വസിക്കുകയും, വിദേശ സെർവറുകളിൽ വിവരങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ‘ന്യൂജെൻ’ ക്രിമിനലുകളാണ്. അശോക് ഖാരത്തിന്റെ പക്കൽനിന്ന് കണ്ടെടുത്ത 58 അശ്ലീല വീഡിയോകളും അയ്യായിരത്തോളം ഇന്റർനെറ്റ് ലിങ്കുകളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഇവർ സാങ്കേതികവിദ്യയെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നതിൽ എത്രത്തോളം വിദഗ്ധരാണെന്നാണ്.

മർച്ചന്റ് നേവിയിലെ ക്യാപ്റ്റൻ എന്ന വ്യാജ പരിവേഷം നൽകി ഇംഗ്ലീഷിലും മറാത്തിയിലും തടസ്സമില്ലാതെ സംസാരിച്ച ഖാരത്ത്, സമൂഹത്തിലെ ഉന്നതരായ സ്ത്രീകളെയാണ് പ്രധാനമായും ലക്ഷ്യം വെച്ചത്. ഐ.പി.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും കേന്ദ്ര സർക്കാരിലെ ഉന്നതരും ഇയാളുടെ വലയിൽ വീണത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ബുദ്ധിജീവികൾക്കിടയിലെ അരക്ഷിതബോധം എത്രത്തോളം ആഴത്തിലുള്ളതാ ണെന്നാണ്.

ഇന്ത്യൻ മധ്യവർഗത്തിന്റെയും ഉപരിവർഗത്തിന്റെയും ഇടയിൽ പടരുന്ന ‘ആത്മീയ വ്യാവസായം’ ഇന്ന് കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ വിറ്റുവരവുള്ള മേഖലയാണ്. ഈ പണമൊഴുക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനും ഇത്തരം തട്ടിപ്പുകാരെ പൂട്ടാനും എന്ന പേരിൽ ഭരണകൂടം കൊണ്ടുവരുന്ന പുതിയ ‘ഫോറിൻ കറൻസി റെഗുലേഷൻ ആക്ട്’ (FCRA) ഭേദഗതികൾ യഥാർഥത്തിൽ ഇരട്ടത്താപ്പാണ്.

വിദേശത്തുനിന്ന് വരുന്ന ഫണ്ട് ആർക്കൊക്കെ ലഭിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള അധികാരം ഭരണകൂടം കൈക്കലാക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങുന്ന ആൾദൈവങ്ങളുടെ സാമ്രാജ്യങ്ങളെ അവർ സംരക്ഷിക്കുകയും വിമർശനാത്മകമായി ചിന്തിക്കുന്ന സന്നദ്ധ സംഘടനകളെ വേട്ടയാടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഖാരത്തിന്റെ വിവിധ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകളിലൂടെ നടന്ന കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ഇടപാടുകൾ അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ കാണാതെ പോയത് അയാൾക്ക് ലഭിച്ച രാഷ്ട്രീയ സംരക്ഷണത്തിന്റെ ഫല മാണ്.

‘ബുദ്ധിരാക്ഷസന്മാർ’ എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നവർക്കിടയിൽ പോലും നരബലിയും ദുർമന്ത്ര വാദവും വേരുപിടിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ നടുക്കം തോന്നും. പത്താം ക്ലാസിൽ പരാജയപ്പെട്ട ഖാരത്തിന് മുന്നിൽ സർവകലാശാലാ ബിരുദധാരികൾ പോലും വിനീത വിധേയരായി നിൽക്കുന്നത് അവരുടെയു ള്ളിലെ യുക്തിരഹിതമായ ഭയത്തെ ചൂഷണം ചെയ്യാൻ ഖാരത്തിന് കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്. നരബലി യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംശയങ്ങൾ ഖാരത്തിന്റെ കേസിൽ ഉയരുന്നത് വെറുതെയല്ല.

തന്റെ ശക്തി തെളിയിക്കാനായി പാവപ്പെട്ടവരെയും ഗർഭിണികളെയും ബലികൊടുക്കാൻ പോലും മടിക്കാത്ത മാനസികാവസ്ഥയിലേക്ക് ഇത്തരം ആൾദൈവങ്ങൾ എത്തിച്ചേരുന്നു. കേരളത്തിൽ നടന്ന ഇലന്തൂർ നരബലി കേസ് ഇതിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഉദാഹരണം മാത്രമാണ്. വിദ്യാഭ്യാസം എന്നത് കേവലം തൊഴിൽ നേടാനുള്ള ഉപാധിയായി മാറിയതും ശാസ്ത്രബോധവും ധാർമിക ചിന്തയും വളർത്തുന്നതിൽ നമ്മുടെ പാഠ്യപദ്ധതികൾ പരാജയപ്പെട്ടതുമാണ് ഇതിന് കാരണം. ആൾദൈവങ്ങളുടെ തകർച്ചയും വളർച്ചയും ഒരേ നാണയത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളാണ്. ഒരു ഖാരത്ത് പിടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അതേ രാഷ്ട്രീയ തണലിൽ മറ്റൊരു ഖാരത്ത് ഉദിച്ചുയരുന്നുണ്ടാകും. ഇവർക്ക് ലഭി ക്കുന്ന മാധ്യമ ശ്രദ്ധയും സിനിമ താരങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള സ്വീകാര്യതയും യുവാക്കളെ ഈ രംഗത്തേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു.

മതപരമായ വികാരങ്ങളെ വ്രണപ്പെടുത്തും എന്ന പേരിൽ ഇത്തരം തട്ടിപ്പുകൾക്കെതിരെ സംസാരിക്കുന്നവരെ നിശ്ശബ്ദമാക്കുന്ന പ്രവണതയും രാജ്യത്ത് വർധിച്ചുവരുന്നു. അന്ധവിശ്വാസ നിർമാർജന നിയമങ്ങൾ രാജ്യവ്യാപകമായി ശക്തമായി നടപ്പിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ നിയമത്തിന് ഖാരത്തിനെ തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, നിയമത്തെക്കാൾ ശക്തമായത് അവിടുത്തെ രാഷ്ട്രീയ-ഉദ്യോഗസ്ഥ അച്ചുതണ്ടാണെന്ന് വ്യക്തം.

ഈ സാമൂഹിക വിപത്തിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ജനകീയമായ ഉണർവ് അനിവാര്യമാണ്. വിശ്വാസവും അന്ധവിശ്വാസവും തമ്മിലുള്ള നേർത്ത വര തിരിച്ചറിയാൻ വിശ്വാസികൾക്ക് കഴിയണം. അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഏതൊരാളും ഒരു ക്രിമിനലോ അല്ലെങ്കിൽ മനോരോഗിയോ ആണെന്ന തിരിച്ചറിവ് സമൂഹത്തിനുണ്ടാകണം.

മയക്കുമരുന്നും ഹിപ്‌നോട്ടിസവും ഉപയോഗിച്ച് സ്ത്രീകളെ തടവിലാക്കുന്ന ഇത്തരം ‘ദിവ്യന്മാരെ’ ആത്മീയ നേതാക്കളായി കാണുന്ന മനോഭാവം മാറണം. രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ ഇത്തരം ആൾദൈവങ്ങളുടെ പണവും വോട്ടും വേണ്ടെന്ന് വെക്കാൻ തയ്യാറാകണം. അല്ലാത്തപക്ഷം, ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഭാവിയെ ഈ ആൾദൈവങ്ങളും അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ‘ബുദ്ധിരാക്ഷസന്മാരും’ ചേർന്ന് നരബലി നൽകുന്ന കാലം വിദൂരമല്ല.

ഓരോ പൗരനും ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ആൾദൈവങ്ങളുടെ തടവറകൾ തകരും. അശോക് ഖാരത്തുമാർ ജയിലഴികൾക്കുള്ളിലാകുമ്പോൾ മാത്രമല്ല, അവരെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ മാത്രമെ ഇത്തരം ചൂഷണങ്ങൾക്ക് അറുതിയാവുകയുള്ളൂ.