പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണവും ‌സത്യവിശ്വാസത്തിന്റെ അനിവാര്യതയും

ഇഅ്ജാസ് ബിൻ ഇസ്മാഈൽ,മസ്‌കത്ത്

2026 ഏപ്രിൽ 18, 1447 ശവ്വാൽ 30

(ക്വുർആനിലെ സാർവലൗകിക വിളികൾ 13)

മനുഷ്യൻ തന്റെ സ്രഷ്ടാവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനും ജീവിതലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുമുള്ള ഏക വഴിയാണ് പ്രവാചകത്വം. അല്ലാഹു വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ലോകത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് പ്രവാചകന്മാരെ അയച്ചിട്ടുണ്ട്. അന്ത്യനാൾവരെയുള്ള മാനവരാശിക്കാകമാനമായി അല്ലാഹു നിയോഗിച്ച പ്രവാചകനാണ് മുഹമ്മദ്ﷺ. അവിടുന്ന് തന്റെ സ്വന്തം ആശയങ്ങളുമായല്ല, പ്രപഞ്ചനാഥന്റെ അലംഘനീയമായ സത്യവുമായാണ് കടന്നുവന്നത് എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്ന വചനമാണിത്:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِن رَّبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

“ഹേ, മനുഷ്യരേ! നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽനിന്നുള്ള സത്യവുമായി നിങ്ങളുടെ അടുക്കലിതാ റസൂൽ വന്നിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കായി നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുക. നിങ്ങൾ നിഷേധിക്കുകയാണെങ്കിലോ, ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളതെല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെതാണ് (എന്ന് നിങ്ങൾ ഓർത്തുകൊള്ളുക). അല്ലാഹു എല്ലാം അറിയുന്നവനും യുക്തിമാനുമാകുന്നു’’ (ക്വുർആൻ 4:170).

സത്യവുമായാണ് പ്രവാചകൻﷺ വന്നത്

മുഹമ്മദ് നബിﷺ കൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശങ്ങൾ കേവലം കെട്ടുകഥകളോ ഭാവനയോ അല്ല, മറിച്ച് അത് ‘സത്യം’ (അൽഹക്ക്വ്) ആണ്. അത് നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിൽനിന്ന് (മിൻ റബ്ബിക്കും) നേരിട്ട് വന്ന താണ്. ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് അല്ലാഹു ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.

ലോകത്ത് പലരും പല സിദ്ധാന്തങ്ങളും അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. പല അവകാശവാദങ്ങളും ഉന്നയിക്കാറുണ്ട്. അത് തന്റെ ബുദ്ധിയിൽനിന്നുദിച്ചതാണെന്ന് അഹങ്കരിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ മുഹമ്മദ് നബിﷺ കൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശം മനുഷ്യബുദ്ധിയുടെ സൃഷ്ടിയല്ല. മനുഷ്യജീവിതത്തിന് ആവശ്യമായ എല്ലാ നിയമങ്ങളും ധാർമികതയും അടങ്ങിയ, മാറ്റമില്ലാത്ത ‘പരമമായ സത്യമാണ്’ അദ്ദേഹം പ്രതിനിധീകരി ക്കുന്നത്. ഈ സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയുക എന്നതാണ് മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിപരമായ കടമ.

മുഹമ്മദ് നബിﷺയുടെ വരവുതന്നെ ഒരു മഹത്തായ ദൈവിക കരുണയാണ്. അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവ ന്ന ക്വുർആനും സുന്നത്തും ഗതകാലവിജ്ഞാനങ്ങളും പല ഭാവി സംഭവങ്ങളും വിവരിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം മനുഷ്യജീവിതത്തിന് ആവശ്യമായ എല്ലാ നന്മകളും (നീതി, ധാർമികത, സമാധാനം, കുടുംബ ബന്ധം ചേർക്കൽ) ആജ്ഞാപിക്കുകയും തിന്മകളിൽനിന്ന് (അന്യായം, അതിക്രമം, കളവ്) വിലക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സന്ദേശത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും സമഗ്രതയും കണ്ടാൽതന്നെ അത് മനുഷ്യബുദ്ധിയുടെ സൃഷ്ടിയല്ല, മറിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ ദിവ്യബോധനമാണെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവർക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കും.

വിശ്വാസം അവരവരുടെ നന്മയ്ക്കായി

‘നിങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കായി നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുക’ എന്ന് പറയുമ്പോൾ, അല്ലാഹു മനുഷ്യന്റെ താൽപര്യങ്ങൾക്കാണ് മുൻഗണന നൽകുന്നത്. വിശ്വാസം അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ ക്രമീകരണത്തിനും സമാധാനത്തിനും പരലോക വിജയത്തിനും വേണ്ടിയാണ്.

വിശ്വാസം എന്നത് ഒരു ഭാരമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന് താങ്ങായി നിൽക്കുന്ന ശക്തിയാണ്. സ്രഷ്ടാവിലുള്ള വിശ്വാസം മനുഷ്യന് മനക്കരുത്തും ലക്ഷ്യബോധവും നൽകുന്നു. നാം വിശ്വസിക്കുന്നതിലൂടെ ദൈവത്തിന് പുതിയൊരു അധികാരവും ലഭിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് സന്മാർഗത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നത് നമുക്ക് തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ‘അതാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഉത്തമം’ എന്ന് അല്ലാഹു പ്രത്യേകം പറഞ്ഞത്.

‘വിശ്വാസിക്കുക’ എന്നത് നമുക്ക് ‘ഉത്തമം’ ആണെന്ന് അല്ലാഹു പറയുമ്പോൾ, അത് ഒരു ലളിതമായ ഉപദേശമല്ല. അത് മനുഷ്യന്റെ ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും ആത്മാവിനും ഇഹത്തിലും പരത്തിലും ലഭിക്കുന്ന സമ്പൂർണ ഗുണമാണ്. വിശ്വാസം മനുഷ്യന് മനഃശാന്തി, ലക്ഷ്യബോധം, ധൈര്യം, സമാധാനപരമായ ജീവിതം എന്നിവ നൽകുന്നു. അത് നന്മകളുടെ വാതിലുകൾ തുറക്കുകയും ദൈവികസഹായം ലഭ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതേസമയം, അവിശ്വാസം അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ കുറവ് ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ഖേദത്തിന് കാരണമായിത്തീരും. ഈമാൻ സ്വീകരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ സ്വന്തം ക്ഷേമത്തിന് വേണ്ടിയാണ്; അത് അല്ലാഹുവിന് ഒരു ലാഭവും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല എന്നർഥം.

അല്ലാഹുവിന്റെ പരാശ്രയമുക്തത

മനുഷ്യൻ വിശ്വസിച്ചില്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന് വല്ല നഷ്ടവുമുണ്ടോ? ഇല്ല എന്ന് ഈ വചനം വ്യക്തമാ ക്കുന്നു. ആകാശഭൂമികളിലെ സർവ ചരാചരങ്ങളും അവന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്. ലോകത്തുള്ള സകല മനുഷ്യരും ഒന്നിച്ച് നിഷേധിച്ചാലും അവന്റെ ആധിപത്യത്തിന് ഒരു കുറവും സംഭവിക്കില്ല.

നമ്മുടെ ആരാധനകൾകൊണ്ടോ വിശ്വാസംകൊണ്ടോ ദൈവത്തിന് ഒന്നും നേടാനില്ല. ആകാശ മണ്ഡലങ്ങളും കോടിക്കണക്കിന് നക്ഷത്രങ്ങളും ഭൂമിയുമെല്ലാം അവന്റെ കൽപനയ്ക്ക് വിധേയമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ എന്ന കൊച്ചുജീവി അവനെ അംഗീകരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും അവന്റെ മഹത്ത്വത്തിന് മാറ്റമില്ല. ഈ തിരിച്ചറിവ് മനുഷ്യനെ അഹങ്കാരത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കുകയും വിനയമുള്ളവനാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.

അല്ലാഹു പറയുന്നു: “നിങ്ങൾ അവിശ്വസിച്ചാലും ആകാശഭൂമികളിലുള്ളത് എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെതാണ്.’’ ഇത് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, മനുഷ്യന്റെ വിശ്വാസമോ നിഷേധമോ അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്ത്വത്തിനോ ആധിപത്യത്തിനോ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല എന്നാണ്. ആകാശമണ്ഡലങ്ങളിലെ ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും ഭൂമിയിലെ സകല ജീവജാലങ്ങളും അവന്റെ കൽപനയ്ക്ക് വിധേയമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ആരാധനകൾ അവനെ സമ്പന്നനാക്കുന്നില്ല, നമ്മുടെ നിഷേധം അവനെ ദരിദ്രനാക്കുന്നുമില്ല. ഈ തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ് മനുഷ്യൻ സ്രഷ്ടാവിനോട് വിനയവും കൃതജ്ഞതയുമുള്ളവനായി മാറുക.

അറിവുള്ളവനും യുക്തിമാനും

അല്ലാഹു അലീമും (സർവജ്ഞൻ) ഹകീമും (യുക്തിമാൻ) ആണ്. അവന്റെ നിയമങ്ങളെല്ലാം അത്യുജ്ജ്വലമായ യുക്തിയിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്. നമുക്ക് ദൈവിക നിയമങ്ങളിലെ യുക്തി മനസ്സിലായില്ലെന്നു വരാം. എന്നാൽ സകല കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും സൂക്ഷ്മമായ അറിവുള്ള അല്ലാഹു നൽകുന്ന ഓരോ നിർദേശത്തിന് പിന്നിലും ലോകത്തിന് ഗുണകരമായ ഒരു കാരണമുണ്ടാകും. അവന്റെ അറിവിനെയും യുക്തിയെയും അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടും വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ടും പ്രവാചകനെ പിൻപറ്റുന്നതിലാണ് മനുഷ്യരാശിയുടെ വിജയം കുടികൊള്ളുന്നത്.