സ്വവർഗരതി, ലിംഗസ്വത്വം: ഇസ്‌ലാമിക നിലപാട്

റൈഹാൻ ഷഹീദ്

2026 ജൂൺ 13, 1447 ദുൽഹിജ്ജ 27

ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും വിവാദപരവും വ്യാപകമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നതുമായ സാമൂഹികവിഷയങ്ങളിലൊന്നാണ് LGBTQIA+ പ്രസ്ഥാനം. ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പ് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലെ പരിമിതമായ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്ന ഈ വിഷയം ഇന്ന് ആഗോളതലത്തിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്ന ആശയധാരയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യാവകാശം, വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യം, ലിംഗസ്വത്വം, കുടുംബസങ്കൽപം, മതവിശ്വാസം, നിയമവ്യവസ്ഥ, വിദ്യാഭ്യാസം, പൊതുനയം തുടങ്ങി സമൂഹജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ മേഖലകളെ ഈ സംവാദം സ്പർശിക്കുന്നുണ്ട്.

എല്ലാ വർഷവും ജൂൺ മാസത്തിൽ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള LGBTQ+ സമൂഹം തങ്ങളുടെ സ്വത്വവും അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കാനെന്നു പറഞ്ഞ് Pride Month (അഭിമാന മാസം) ആചരിക്കുന്നു. ഈ കാലയളവിൽ LGBTQIA+ സമൂഹത്തിന്റെ അവകാശങ്ങൾ, അവരുടെ ചരിത്രം, അനുഭവങ്ങൾ, സാമൂഹിക അംഗീകാരം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ ശക്തമാകുന്നു. നിരവധി രാജ്യങ്ങളിൽ പരേഡുകളും പൊതുപരിപാടികളും സംഘടിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. മറുവശത്ത്, മതപരവും ധാർമികവുമായ കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽനിന്നുള്ള വിമർശനങ്ങളും ചർച്ചകളും ഇതോടൊപ്പം സജീവമാണ്.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ വിഷയത്തെ വികാരപരമായ പ്രതികരണങ്ങൾക്കോ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾക്കോ മാത്രം വിധേയമാക്കാതെ ചരിത്രപരമായും മതപരമായും ശാസ്ത്രീയമായും സാമൂഹികമായും പരിശോധിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. കാരണം LGBTQIA+ എന്നത് കേവലം ലൈംഗിക ആകർഷണത്തെ മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല; മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ സ്വത്വം, ലിംഗം, കുടുംബം, വിവാഹം, സാമൂഹികഘടന, ധാർമികത എന്നീ അടിസ്ഥാന ആശയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

LGBTQIA+ മായി ബന്ധപ്പെട്ട ചർച്ചകൾ ഇന്ന് കേവലം വ്യക്തിപരമായ ലൈംഗിക പെരുമാറ്റത്തിൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നതല്ല. സ്‌കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം മുതൽ നിയമനിർമാണം വരെ, വിവാഹത്തിന്റെ നിർവചനം മുതൽ ലിംഗനിർവചനം വരെ, മനുഷ്യാവകാശം മുതൽ മതസ്വാതന്ത്ര്യം വരെയുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന വലിയ ഒരു സാംസ്‌കാരിക സംവാദത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് ഇത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ അറിവ് ഓരോ വായനക്കാരനും ആവശ്യമാണ്.

LGBTQIA+ എന്നാൽ എന്താണ്?

LGBTQIA+ എന്നതിലെ ഓരോ അക്ഷരവും എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന് പലർക്കും വ്യക്തമായി അറിയില്ല. അതിനാൽ ആദ്യം ഇതിന്റെ ആശയം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

LGBTQIA+ എന്നത് വിവിധ ലൈംഗികാഭിമുഖ്യങ്ങളെയും (sexual orientations) ലിംഗസ്വത്വങ്ങളെയും (gender identities) ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ‘കുടപദ’മാണ് (umbrella term)..

L = Lesbian

‘ലെസ്ബിയൻ’ എന്നത് സ്ത്രീകളോട് ലൈംഗികമോ പ്രണയപരമോ ആയ ആകർഷണം അനുഭവ പ്പെടുന്ന സ്ത്രീയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു സ്ത്രീക്ക് മറ്റൊരു സ്ത്രീയോടാണ് പ്രധാനമായും പ്രണയമോ ലൈംഗിക ആകർഷണമോ തോന്നുന്നതെങ്കിൽ അവരെ ‘ലെസ്ബിയൻ’ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

G = Gay

‘ഗേ’ എന്ന പദം പൊതുവായി സ്വവർഗ ആകർഷണമുള്ളവരെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും സാധാരണയായി പുരുഷന്മാരോട് ലൈംഗികമോ പ്രണയപരമോ ആയ ആകർഷണം അനുഭവപ്പെടുന്ന പുരുഷന്മാരെയാണ് ഇതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

B = Bisexual

‘ബൈസെക്ഷ്വൽ’ എന്നത് പുരുഷന്മാരോടും സ്ത്രീകളോടും ലൈംഗികമോ പ്രണയപരമോ ആയ ആകർഷണം അനുഭവപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അവരുടെ ആകർഷണം ഒരു ലിംഗത്തിലേക്ക് മാത്രം പരിമിതമായിരിക്കണമെന്നില്ല.

T = Transgender

‘ട്രാൻസ്‌ജെൻഡർ’ എന്നത് ജനനസമയത്ത് നിർണയിക്കപ്പെട്ട ലിംഗവുമായി സ്വന്തം ലിംഗസ്വത്വം പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് കരുതുന്ന വ്യക്തിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ലൈംഗികാഭിമുഖ്യമല്ല, ലിംഗസ്വത്വമാണ് ഇതിലെ വിഷയം.

Q = Queer / Questioning

Qഎന്ന അക്ഷരം സാധാരണയായി രണ്ട് അർഥങ്ങളിലാണ് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്.

Queer: പരമ്പരാഗത ലൈംഗികതയുടെയും ലിംഗപരമായ വിഭാഗങ്ങളുടെയും പുറത്തുള്ള ആളുകളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പൊതുപദം.

Questioning: സ്വന്തം ലൈംഗികാഭിമുഖ്യത്തെയോ ലിംഗസ്വത്വത്തെയോ കുറിച്ച് ഇപ്പോഴും അന്വേഷിക്കുന്നവരെയും സംശയാവസ്ഥയിലുള്ളവരെയും സൂചിപ്പിക്കാനും ഈ അക്ഷരം ഉപയോഗിക്കുന്നു.

I = Intersex

‘ഇന്റർസെക്‌സ്’ എന്നത് ജനിതകമോ ഹോർമോൺ പരമോ ശാരീരികമോ ആയ കാരണങ്ങളാൽ വ്യക്തമായ പുരുഷ-സ്ത്രീ വിഭാഗങ്ങളിലേക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത ജീവശാസ്ത്രപരമായ അവസ്ഥയാണ്. ഇത് ഒരു മെഡിക്കൽ അവസ്ഥയാണ്.

A = Asexual.

‘എസെക്ഷ്വൽ’ എന്നത് മറ്റുള്ളവരോട് ലൈംഗിക ആകർഷണം വളരെ കുറവോ ഇല്ലാത്തതോ ആയ വ്യക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

+ (Plus).

LGBTQIA+ എന്നതിലെ ‘+’ ചിഹ്നം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. ഇത് മുകളിൽ പറഞ്ഞ വിഭാഗങ്ങൾക്ക് പുറമെയുള്ള മറ്റു ലൈംഗികാഭിമുഖ്യങ്ങളെയും ലിംഗസ്വത്വങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

സ്വവർഗരതിയുടെ ചരിത്രം

LGBTQIA+ എന്ന പദം ആധുനികമാണെങ്കിലും സ്വവർഗ ലൈംഗിക പെരുമാറ്റം (homosexual behavior) മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ പുതിയ കാര്യമല്ല. ചരിത്രത്തിലെ വിവിധ സമൂഹങ്ങളിലും സംസ്്കാരങ്ങളിലും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിൽ ഇത് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പുരാതന മെസൊപ്പൊട്ടേമിയ, ഈജിപ്ത്, ഗ്രീസ്, റോം തുടങ്ങിയ സംസ്‌കാരങ്ങളിൽ സ്വവർഗ ബന്ധങ്ങളുടെ ചില ചരിത്രപരമായ സൂചനകളും രേഖകളും കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവിടങ്ങളിലെ സമൂഹങ്ങൾ സ്വവർഗരതിയെ പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട വിവാഹസംവിധാനമായി സ്വീകരിച്ചിരുന്നുവെന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ ലഭ്യമല്ല.

ലൂത്വ് നബി(അ)യുടെ ജനത

സ്വവർഗരതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും പഴയതും പ്രസിദ്ധവുമായ ചരിത്രവിവരണം ലൂത്വ് നബി(അ) യുടെ ജനതയെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. ജൂത, ക്രൈസ്തവ, ഇസ്‌ലാമിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഈ സംഭവം വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ലൂത്വ് നബി(അ)യുടെ ജനതയിലെ പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീകളെ ഉപേക്ഷിച്ച് പുരുഷന്മാരിലേക്ക് ലൈംഗിക ആകർഷണം പ്രകടിപ്പിച്ചുവെന്ന് മത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതിന്റെ പേരിൽ അവർ ദൈവശിക്ഷയ്ക്ക് വിധേയരായെന്നും ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

മധ്യകാല ലോകം

മധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ ലോകത്തിലെ മിക്ക സംസ്‌കാരങ്ങളും സ്വവർഗരതിയെ ധാർമികമായി തെറ്റായ പ്രവൃത്തിയായിട്ടാണ് കണക്കാക്കിയിരുന്നത്. യൂറോപ്പിൽ ക്രൈസ്തവസഭകൾ ഇതിനെ പാപമായി കണ്ടു. ജൂതസമൂഹത്തിലും സമാന നിലപാടായിരുന്നു. മുസ്‌ലിം ലോകത്തും സ്വവർഗ ലൈംഗിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിരോധിക്കപ്പെട്ടവയായിരുന്നു. ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പല ഏഷ്യൻ സമൂഹങ്ങളിലും ഇത്തരം പ്രവൃത്തികൾ ചിലയിടങ്ങളിൽ നടന്നിരുന്നെങ്കിലും അവ സാമൂഹിക ആദർശമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.

ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിന്റെ തുടക്കം

പതിനെട്ടും പത്തൊൻപതും നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ യൂറോപ്പിൽ മതത്തിന്റെ സ്വാധീനം കുറയുകയും വ്യക്തി സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതോടെ ലൈംഗികതയെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ചർച്ചകൾ ആരംഭിച്ചു. 1869ലാണ് "Homosexuality’ എന്ന പദം ആദ്യമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടത്. അതിനുമുമ്പ് ഇത്തരം പ്രവൃത്തികളെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ മറ്റു പദങ്ങളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ ചില മനഃശാസ്ത്രജ്ഞരും സാമൂഹികചിന്തകരും സ്വവർഗരതിയെ കുറ്റകൃത്യം, പാപം എന്നതിലുപരി ഒരു മനഃശാസ്ത്രപരമായ വിഷയമായി പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വഴിത്തിരിവ്

1969ൽ അമേരിക്കയിലെ ന്യൂയോർക്കിൽ നടന്ന ‘സ്റ്റോൺവാൾ കലാപം’ (Stonewall Riots) ആധുനിക LGBTQIA+ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നിർണായക തുടക്കമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം സ്വവർഗാവകാശ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ കൂടുതൽ സംഘടിതമായി. വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ നിയമപരമായ മാറ്റങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.

1973ൽ അമേരിക്കൻ സൈക്യാട്രിക് അസോസിയേഷൻ സ്വവർഗരതിയെ മാനസിക രോഗങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽനിന്ന് നീക്കി. പിന്നീട് ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയും സമാന നിലപാട് സ്വീകരിച്ചു. യാതൊരു വിധ ശാസ്ത്രീയ പിൻബലവുമില്ലാതെ, കേവലം സമ്മർദം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഇത് നീക്കം ചെയ്തത്.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലും ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും LGBTQIA+ പ്രസ്ഥാനം ആഗോള രാഷ്ട്രീയശക്തിയായി മാറി. ചരിത്രത്തിൽ സ്വവർഗരതി പ്രധാനമായും ഒരു പെരുമാറ്റമായി (behavior) കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ആധുനിക LGBTQIA+ പ്രസ്ഥാനം അതിനെ ഒരു ‘ഐഡന്റിറ്റി’ അഥവാ സ്വത്വമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഇതാണ് ചരിത്രപരമായ ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റം.

വിവിധ മതങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ

ലോകത്തിലെ പ്രധാന മതങ്ങൾ വിവാഹം, കുടുംബം, ലൈംഗികത തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ വ്യക്തമായ ധാർമിക നിലപാടുകൾ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളവയാണ്. സ്വവർഗ ലൈംഗിക ബന്ധങ്ങളെ വിമർശിക്കുന്ന വ്യക്തമായ പരാമർശങ്ങൾ ജൂത-ക്രൈസ്തവ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. തോറായിലെ ലേവ്യർ പുസ്തകത്തിൽ സ്വവർഗ ലൈംഗിക ബന്ധങ്ങൾ നിരോധിക്കപ്പെട്ടതായി കാണപ്പെടുന്നു (ലേവ്യർ 18:22; 20:13). അതുപോലെ ബൈബിളിലെ പുതിയ നിയമത്തിൽ പൗലോസ് സ്വവർഗ ലൈംഗിക പ്രവർത്തനങ്ങളെ വിമർശിക്കുന്നതായി കാണാം (റോമർ 1:26-27; 1 കൊരിന്ത്യർ 6:9-10). അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചരിത്രപരമായി ജൂത, കത്തോലിക്ക, ഓർത്തഡോക്‌സ്, പരമ്പരാഗത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് പാരമ്പര്യങ്ങൾ സ്വവർഗരതിയെ പാപമായോ നിരോധിതമായോ ആണ് കണക്കാക്കിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ആധുനിക കാലത്ത് ചില ലിബറൽ ജൂത-ക്രിസ്ത്യൻ വിഭാഗങ്ങൾ ഈ നിലപാടുകളെ പുനർവ്യാഖ്യാനിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഹിന്ദുമതം ഏകഗ്രന്ഥാധിഷ്ഠിത മതമല്ലാത്തതിനാൽ ഈ വിഷയത്തിൽ ഏകീകൃതമായ ഒരു ഔദ്യോഗിക നിലപാട് കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമാണ്. ചില പുരാണങ്ങളിലും ഇതിഹാസങ്ങളിലും ലിംഗപരമായ വൈവിധ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ കാണാമെങ്കിലും, അവയെ ആധുനിക LGBTQIA+ ആശയധാരയുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ലെന്നാണ് നിരവധി ഹിന്ദു പണ്ഡിതന്മാരുടെ നിലപാട്. പൊതുവെ ഹിന്ദു ധർമശാസ്ത്രങ്ങളിലും വിവാഹം പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമായിട്ടാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഇസ്‌ലാമിക വീക്ഷണം

ഇസ്‌ലാം മനുഷ്യന്റെ ലൈംഗികാഭിലാഷത്തെ നിഷേധിക്കുന്നില്ല. മറിച്ച് അതിനെ ഒരു സ്വാഭാവിക സൃഷ്ടിവാസനയായി അംഗീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ വാസനകൾക്ക് ധാർമികവും നിയമപരവുമായ അതിരുകൾ നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിശപ്പുണ്ടെന്നത് മോഷണത്തിന് ന്യായീകരണമല്ലാത്തതു പോലെ, ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ടെന്നത് അതിന്റെ പ്രവർത്തനം അനുവദനീയമാണെന്നതിന് തെളിവല്ല എന്നതാണ് ഇസ്‌ലാമിന്റെ സമീപനം.

ലൂത്വ് നബി(അ)യുടെ ജനത സ്വവർഗരതിക്കാരായിരുന്നെന്ന് നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചു. ക്വുർആനിലെ ഒന്നിലധികം സൂറത്തുകളിൽ ആ ജനതയെയും അവരുടെ ലൈംഗിക വൈകൃതത്തെയും അവർക്ക് ലഭിച്ച ശിക്ഷയെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

അല്ലാഹു പറയുന്നു: “ലൂത്വിനെയും (നാം അയച്ചു). അദ്ദേഹം തന്റെ ജനതയോട്, ‘നിങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ലോകരിൽ ഒരാളുംതന്നെ ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത ഈ നീചവൃത്തിക്ക് നിങ്ങൾ ചെല്ലുകയോ’ എന്ന് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക). സ്ത്രീകളെ വിട്ട് പുരുഷൻമാരുടെ അടുത്തുതന്നെ നിങ്ങൾ കാമവികാരത്തോടെ ചെല്ലുന്നു. അല്ല, നിങ്ങൾ അതിരുവിട്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ജനതയാകുന്നു’’ (ക്വുർആൻ 7:80-81).

“നിങ്ങൾ ലോകരിൽനിന്ന് ആണുങ്ങളുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലുകയാണോ? നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടി സൃഷ്ടിച്ചു തന്നിട്ടുള്ള നിങ്ങളുടെ ഇണകളെ വിട്ടുകളയുകയുമാണോ? അല്ല, നിങ്ങൾ അതിക്രമകാരികളായ ഒരു ജനത തന്നെ’’ (ക്വുർആൻ 26:165-166).

ഈ ആയത്തുകളിൽനിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നത് ലൈംഗികബന്ധത്തിന്റെ സ്വാഭാവികവും അനുവദനീയ വുമായ രൂപം പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിലുള്ള വിവാഹബന്ധത്തിലൂടെയുള്ളതാണെന്നും അതിനു പകരം പുരുഷൻ പുരുഷനെ ലൈംഗികമായി സമീപിക്കുന്നത് അല്ലാഹു നിഷിദ്ധമാക്കിയ പ്രവൃത്തിയാണെന്നുമാണ്.

ഇന്ന് ചിലർ വാദിക്കുന്നത് ലൂത്വ് നബി(അ)യുടെ ജനതയെ അല്ലാഹു ആക്ഷേപിക്കുവാൻ കാരണം അവർ ബലാത്സംഗത്തിനൊരുങ്ങിയതും അതിഥികളെ അപമാനിച്ചതുമാണെന്നും സ്വവർഗരതിയെയല്ല എന്നുമാണ്.

എന്നാൽ നേരത്തെ ഉദ്ധരിച്ച ആയത്തുകൾ തന്നെ ഈ വാദം പൊളിക്കുന്നതാണ്.

ഒരു വ്യക്തിയുടെ മനസ്സിൽ ബോധപൂർവമല്ലാതെ തോന്നുന്ന വികാരങ്ങളെയും ആകർഷണങ്ങളെയും അതേപടി പാപമായി ഇസ്‌ലാം കണക്കാക്കുന്നില്ല. ഒരാൾക്ക് സ്വവർഗ ആകർഷണം അനുഭവപ്പെടാം. അത് ഒരു പരീക്ഷണമായിരിക്കാം. എന്നാൽ അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ അത് പാപം തന്നെയാണ്. നബിﷺ പറഞ്ഞു: “എന്റെ സമുദായത്തിന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങൾ അവർ പറയുകയോ പ്രവർത്തിക്കുകയോ ചെയ്യാത്തിടത്തോളം അല്ലാഹു അവരോട് പൊറുത്തിരിക്കുന്നു’’ (ബുഖാരി, മുസ്‌ലിം).

ശാസ്ത്രീയ വീക്ഷണം

LGBTQIA+ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സമകാലിക ചർച്ചകളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്ന വാദങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ് ‘ഇത് ജന്മനാ ലഭിക്കുന്നതാണ്,’ ‘ഗേ ജീൻ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്,’ ‘ശാസ്ത്രം ഇത് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്’ തുടങ്ങിയവ. യഥാർഥത്തിൽ ശാസ്ത്രലോകം ഈ വിഷയത്തെ എങ്ങനെ കാണുന്നു? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്തണമെങ്കിൽ വികാരങ്ങൾക്കപ്പുറം ഗവേഷണങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ വിഷയം പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ആദ്യം മനസ്സിലാക്കേണ്ട കാര്യം, മനുഷ്യന്റെ ലൈംഗികാഭിമുഖ്യത്തെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രലോകത്തിൽ ഇന്നും പൂർണമായ ഏകാഭിപ്രായമില്ല എന്നതാണ്. സ്വവർഗ ആകർഷണം എന്തുകൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇതുവരെ വ്യക്തവും അന്തിമവുമായ ഒരു ശാസ്ത്രീയ ഉത്തരം കണ്ടെത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

‘ഗേ ജീൻ’ കണ്ടെത്തിയോ?

1990കളിൽ ചില ഗവേഷണങ്ങൾ സ്വവർഗ ആകർഷണവും ചില ജനിതക ഘടകങ്ങളും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടാകാമെന്ന് സൂചിപ്പിച്ചു. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാധ്യമങ്ങൾ ‘ഗേ ജീൻ കണ്ടെത്തി’ എന്ന തരത്തിലുള്ള തലക്കെട്ടുകളിൽ വാർത്തകൾ വ്യാപകമായി പ്രചരിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ പിന്നീട് നടന്ന വലിയ പഠനങ്ങൾ ഈ അവകാശവാദത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചില്ല.

2019ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഏറ്റവും വലിയ ജനിതക പഠനങ്ങളിലൊന്ന് ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ ജനിതക വിവരങ്ങൾ പരിശോധിച്ചു. ഈ പഠനത്തിന്റെ നിഗമനം വളരെ ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു; സ്വവർഗ ആകർഷണത്തെ നിർണയിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ ജീൻ പോലുമില്ല. അതിനാൽ ‘ഗേ ജീൻ’ എന്നത് ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടതല്ല.

ശാസ്ത്രം ധാർമികത നിർണയിക്കുമോ?

ഇവിടെ മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരു കാര്യം ജൈവപരമായി സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടാലും അത് ധാർമികമായി ശരിയാണെന്ന് അതുകൊണ്ട് തെളിയിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്; മനുഷ്യർക്ക് ദേഷ്യം, അസൂയ, അക്രമവാസന എന്നിവ സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം ധാർമികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടണമെന്നില്ല.

അതിനാൽ ‘ഒരു പ്രവണതയ്ക്ക് ജൈവ ഘടകങ്ങളുണ്ട്’ എന്നതും ‘ആ പ്രവണത ധാർമികമായി ശരിയാണ്’ എന്നതും രണ്ട് വ്യത്യസ്ത കാര്യങ്ങളാണ്. ശാസ്ത്രത്തിന് ഒന്നാമത്തെതിനെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായം പറയാൻ കഴിയും. രണ്ടാമത്തെത് ധാർമികതയുടെയും തത്ത്വചിന്തയുടെയും മതത്തിന്റെയും മേഖലയാണ്. അതിൽ ശാസ്ത്രത്തിന് ഇടപെടാൻ കഴിയില്ല.

ട്രാൻസ്‌ജെൻഡറും ഇന്റർസെക്‌സും

LGBTQIA+ സംബന്ധമായ സമകാലിക ചർച്ചകളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിൽക്കുന്ന വിഷയങ്ങളാണ് ട്രാൻസ്‌ജെൻഡർ, ഇന്റർസെക്‌സ് എന്നിവ. പൊതുചർച്ചകളിലും മാധ്യമങ്ങളിലും സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിലും പലപ്പോഴും ഈ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളെയും ഒരുപോലെയാണ് അവതരിപ്പിക്കാറുള്ളത്. എന്നാൽ വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായും സാമൂഹികമായും ഇസ്‌ലാമികമായും ഇവ രണ്ടും വ്യത്യസ്തമായ ആശയങ്ങളാണ്. ഈ വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കാതെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ നിലപാട് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഇന്റർസെക്‌സ് എന്നത് ഒരു വ്യക്തി ജനിക്കുമ്പോൾതന്നെ അവന്റെ ജൈവപരമായ ലൈംഗിക സവിശേഷതകൾ (biological sex characteristics) സാധാരണ പുരുഷൻ അല്ലെങ്കിൽ സ്ത്രീ എന്ന വിഭാഗ ത്തിൽ വ്യക്തമായി ഉൾപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാണ്. ഇതിൽ ഉൾപ്പെടാവുന്ന ചില സാഹചര്യങ്ങൾ:

. അസാധാരണമായ ജനനേന്ദ്രിയ രൂപഘടന.

. ക്രോമസോം വ്യതിയാനങ്ങൾ.

. ഹോർമോൺ അസന്തുലിതാവസ്ഥകൾ.

. പുരുഷന്റെയും സ്ത്രീയുടെയും ചില ശാരീരിക സവിശേഷതകൾ ഒരുമിച്ച് കാണപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകൾ.

ഇന്റർസെക്‌സ് ഒരു ‘ഐഡന്റിറ്റി’ അല്ല. അത് ഒരു ജൈവ-വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായ അവസ്ഥയാണ്. ഇത് മനുഷ്യന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ഫലമല്ല. ഒരാൾ ഇന്റർസെക്‌സായി ജനിക്കുന്നതാണ്. ഇസ്‌ലാമിക നിയമശാസ്ത്രത്തിൽ ഇന്റർസെക്‌സ് വ്യക്തികളെ ‘ഖുൻസ’ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഇത് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം വികസിക്കുന്നതിന് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പുതന്നെ മുസ്‌ലിം പണ്ഡിതന്മാർ ചർച്ച ചെയ്ത വിഷയമാണ്. കർമശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ‘ഖുൻസ’ സംഘടിത നമസ്‌കാരത്തിൽ എവിടെ നിൽക്കണം, അനന്തരാവകാശത്തിൽ എന്ത് വിഹിതം ലഭിക്കും, അവരുടെ വിവാഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നൊക്കെ വിശദമായി ചർച്ച ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇത് ഇന്റർസെക്‌സ് വ്യക്തികളുടെ അസ്തിത്വം ഇസ്‌ലാം അംഗീകരിച്ചിരുന്നുവെന്നും അവരുടെ അവസ്ഥയ്ക്ക് പ്രത്യേക നിയമപരമായ പരിഗണന നൽകിയിരുന്നുവെന്നും കാണിക്കുന്നു.

‘ട്രാൻസ്‌ജെൻഡർ’ എന്നത് ജനനസമയത്ത് നിർണയിക്കപ്പെട്ട ജൈവലിംഗവും (biological sex) വ്യക്തിയുടെ സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്ന ലിംഗസ്വത്വവും (gender identity) തമ്മിൽ പൊരുത്തക്കേടുണ്ടെന്ന് കരുതുന്ന വ്യക്തിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, പുരുഷനായി ജനിച്ച ഒരാൾ സ്വയം സ്ത്രീയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുക; അല്ലെങ്കിൽ സ്ത്രീയായി ജനിച്ച ഒരാൾ സ്വയം പുരുഷനാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുക. ഇവിടെ വ്യക്തിയുടെ ജൈവഘടന സാധാരണ പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ

ആയിരിക്കാം. എന്നാൽ വ്യക്തി തന്റെ സ്വത്വത്തെ വ്യത്യസ്തമായി മനസ്സിലാക്കുന്നു. അതിനാൽ ട്രാൻസ്‌ജെൻഡർ എന്നത് പ്രധാനമായും ലിംഗസ്വത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആശയമാണ്; ഇന്റർസെക്‌സ് എന്നത് ജൈവാവസ്ഥയാണ്.

ലിംഗമാറ്റ ശസ്ത്രക്രിയയെക്കുറിച്ചുള്ള ഇസ്‌ലാമിക നിലപാട്

1) ഇന്റർസെക്‌സ് വ്യക്തികൾ: ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജൈവലിംഗം വ്യക്തമായി നിർണയിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാണെങ്കിൽ മെഡിക്കൽ പരിശോധനകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ലിംഗം വ്യക്തതപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ചികിത്സകൾ അനുവദനീയമാണെന്ന് നിരവധി സമകാലിക പണ്ഡിതന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം ഇത് ഒരു പുതിയ ലിംഗം സൃഷ്ടിക്കുന്നതല്ല; മറിച്ച് യഥാർഥ ജൈവാവസ്ഥ വ്യക്തമാക്കുകയാണ്.

2) സാധാരണ പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ ആയ വ്യക്തി: ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ജൈവലിംഗം മാറ്റാൻ ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തുന്നത് അനുവദനീയമല്ല എന്ന നിലപാടാണ് പണ്ഡിതന്മാർ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ചുരുക്കത്തിൽ; ഈ വിഷയം കേവലം LGBTQIA+യെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചർച്ച മാത്രമല്ല. മനുഷ്യൻ ആരാണ്, അവന്റെ സ്വഭാവം എന്താണ്, അവനെ സൃഷ്ടിച്ചത് ആരാണ്, അവന്റെ ജീവിതത്തിന് മാനദണ്ഡം നിശ്ചയിക്കുന്നത് ആരാണ് എന്നൊക്കെയുള്ള അടിസ്ഥാന ചോദ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു സംവാദമാണിത്. ‘എനിക്ക് എന്ത് തോന്നുന്നുവോ അതാണ് ഞാൻ’ എന്ന ആശയം സമൂഹത്തിൽ ശക്തിപ്പെടുമ്പോൾ, ലിംഗത്തിന്റെയും മനുഷ്യസ്വത്വത്തിന്റെയും അതിരുകൾ ക്രമേണ മാഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഒരുകാലത്ത് പുരുഷനും സ്ത്രീയും എന്ന രണ്ട് അടിസ്ഥാന യാഥാർഥ്യങ്ങൾ മാത്രം ചർച്ച ചെയ്തിരുന്ന സമൂഹം ഇന്ന് അനന്തമായ ലിംഗസ്വത്വങ്ങളെയും വ്യക്തിപരമായ തിരിച്ചറിയലുകളെയും അംഗീകരിക്കണ മെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.

ചില പാശ്ചാത്യ സമൂഹങ്ങളിൽ മനുഷ്യൻ തന്റെ ജൈവ യാഥാർഥ്യത്തിൽനിന്ന് പോലും അകന്ന് മൃഗങ്ങളായോ സാങ്കൽപിക സ്വത്വങ്ങളായോ സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്ന പ്രവണതകൾവരെ കാണപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെയും വികാരങ്ങളെയും പരമാധികാരമാക്കിയാൽ ഒടുവിൽ സത്യത്തിന്റെയും അസത്യത്തിന്റെയും, പ്രകൃതിയുടെയും വികൃതിയുടെയും, യാഥാർഥ്യത്തിന്റെയും ഭാവനയുടെയും അതിരുകൾതന്നെ ഇല്ലാതാകുമെന്നതിന്റെ മുന്നറിയിപ്പായാണ് പലരും ഇതിനെ കാണുന്നത്.

എന്നാൽ ഒരു മുസ്‌ലിമിന് സത്യത്തിന്റെ മാനദണ്ഡം മനുഷ്യരുടെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളല്ല; അല്ലാഹുവിന്റെ മാറ്റമില്ലാത്ത മാർഗനിർദേശമാണ്. ലോകർ ഒരു കാര്യം സാധാരണമാക്കുകയും നിയമവിധേയമാക്കുകയും ആഘോഷിക്കുകയും ചെയ്താലും, അല്ലാഹു ഹറാമാക്കിയതിനെ ഹലാലായി കാണാൻ ഒരു വിശ്വാസിക്ക് സാധ്യമല്ല. കാരണം ഒരു മുസ്‌ലിമിന്റെ ലക്ഷ്യം ജനങ്ങളുടെ അംഗീകാരമല്ല, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതിയാണ്.

ക്വുർആൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, ഭൂമിയിലുള്ള ഭൂരിപക്ഷം ആളുകൾ ഒരു വഴിയിലാണെന്നത് ആ വഴി സത്യമാണെന്നതിന് തെളിവല്ല. അതിനാൽ പ്രലോഭനങ്ങളും സമ്മർദങ്ങളും ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ദൗത്യം തന്റെശുദ്ധ പ്രകൃതിയെ സംരക്ഷിക്കുകയും, അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ച അതിരുകൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും, കരുണയോടെയും ജ്ഞാനത്തോടെയും സത്യം പറയുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗനിർദേശമാണ് മനുഷ്യനെ യഥാർഥ അന്തസ്സിലേക്കും വിജയത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നത്; അതിൽനിന്ന് അകലുന്ന ഓരോ ചുവടും മനുഷ്യനെ അവന്റെ യഥാർഥ ലക്ഷ്യത്തിൽനിന്ന് അകറ്റിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. അത്തരം ഘട്ടത്തിൽ സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക എന്നത് ഒരു ബൗദ്ധിക നിലപാട് മാത്രമല്ല, ഒരു മഹത്തായ ഇബാദത്തും ഈമാനിന്റെ അടയാളവുമാണ്.